شب راهی ست به عالم راز...راز به معنای پنهان بودن نیست...که راز آن معنایی ست که در ظرف کلمه به بند نگردیده و محبوس نگردد..انجا که راز آغاز میشود..بیان از کلام به شعف میرسد....در شب تار گیسوانت...نوازش گشتم به نماز و وضویم در چشمه ی زلال چشمانت رسید به سجاده ی لبانم بر سجده گاه شراب لبان تو...سکوت...تسبیح...عروج ..
رضا9/7
+ نوشته شده توسط رضا در سه شنبه هفتم آذر ۱۳۹۶ و ساعت 19:7 |
برچسب:
نویسنده: حدیث رادمنش