نماز،تمرکز توجه است به وجودی که در شناخت نمیگنجد و این تمرین و عبادات برای آن است، که قلب ما که محل انقلاب و تغییر است به سمت خداوند روی کند ،همراستا با حقیقت باشد .و تمامی متغییرها یی که به امانت و ب

آنگاه که از رفتارهای هیجانی و گذرا به سکوت رسیدیم و از خودنمایی و جلب توجه به اندیشیدن رسیدیم..آشوب های امواج به خاموشی رسیده و حباب های توهم و جهل در از بین رفتن متلاشی میگردد و کم کم دریای وجود ما آرام و آبی نمایان میشود..دریایی که افتادن سنگی در داخل آن ،او را به آشوب نمیکشاند . رضا11/10

عشق ،رابطه ای بین ظهور و پنهان است ،آنجه که بیان در تقلای معنای نهان است و نهان در کمال خود به سکون و سکوت.عاشق در عشقبازی است چه با معشوق بیرونی چه بی معشوق .زیرا هیچ فردی نمیتواند عشق را در درون شخص

بیماری های بی درد اغلب خطرناکند ،چون هیچ علامتی برای اطلاع و آگاه شدن ندارند .اما بیماریهایی که با درد شروع میشود معمولا درمانپذیر هستند.حکایت ما انسانها چنین است .بیماری جهل داریم بیماری تقلید بیماری

هر موجود حلقه ی زنجیری است که بواسطه ی مهربانی با دیگر حلقه ها یا موجودات در ارتباط است.انسان ،موجودی است که در بی نهایت ظهور به خلق عالم خود است .این عالم و جهان او بیانگر تفکر و اندیشه ی اوست .یعنی

بی زمانی مفهومی است که با یک مثال قابل ادراک است.جسم انسان به مرور عبور زمان دستخوش تغییراتی میشود که چه انسان رعایت کند یا نکند فقط زمان پیر شدنش تغییر میابد.انسان بذری میکارد و به مرور زمان این بذر

همواره نسبیت نقش اساسی در فهم یک موضوع دارد .نسبیت بیان کننده این مهم است ،که موضوع از چه جنبه و زاویه ای در حال فهم و بررسی است.آیا آیه ها و نشانه ها از جنبه ی خداوند است یا از نگاه مخلوق .بی شک در ن

انسانها بصورت ذاتی مهربان هستند.این مهربانی را به راحنی به حیوانات ،به طبیعت ،به فرزندان خود و تمامی دوستان و انسانهایی که از آنان توقع و انتظاری ندارند عطا میکنند .اما همین مهربانی را با ایجاد توقع و

راه حقیقت ساده است و حقیقت چیزی نیست که بخواهیم آنرا اثبات کنیم زیرا آنچه که هست حقیقت است و چیزی منهای حقیقت وجود ندارد .حال یا در گذر به ظهور این حقیقت هستیم یا در وصال فهم و ادراک آنچیزی که هست .بر

انسان ،اندیشه نیست ،باور نیست .او خالق اندیشه و باور است .از طرفی دیگر ،هر عملی ریشه در اندیشه و باور دارد .اندیشه ای که به باور تبدیل نشود در تصور و تعریف به رکود و ابهام است .شناخته نمیشود و با نشنا

از اوج قله های پوشیده در برف سرمای انجماد برکه های آب از خواب خفته ی دشت ها و صحرا از لا به لای کوچه پس کوچه های رویا از ژرفای آرزوهای نشسته بر لب و برخاسته از دل تو میایی..تو میایی در عبور رقص هفت ر

وقتی خواست انسان بر انجام کاری است ،عقل به دنبال چگونگی انجام و مهیا کردن ابزار آن است ولی وقتی ،خواسته ی انسان در انجام نداند کاری است ،عقل انسان در حال بزرگ نمایی و نشان دادن مشکلات و نشدن آن خواسته است .مهم خواستن است و خواستن ریشه در درون دارد .همچنانکه نمیتوان مهربان بودن را آموزش داد ،عشق ورزی...

هر شخصی اگر به جای افروختن شمع دل کسی دیگر، با آگاهی دادن و نصیحت کردن ، شمع وجودخود را برافروزد، روشنایی اش محیط پیرامون خود و دیگران را روشن میکند تا راه خود را بیابند .نیازی نیست از همه ی جهان طلبکار باشیم تنها کافی است چراغ جان خود را روشن یازیم تا جایی برای سیاهی نباشد رضا10/21

بر خلاف تصور انسانها ،عاشق در طلب معشوقی بیرون از خود نیست بلکه او در تقلای ،نمایان ساختن خویش حقیقی است.او معشوق بیرونی را بهانه ای میسازد برای تصویر کردن خویش حقیقی خود و در بیان ،دل خویش به همنشینی

زوزه های بی امان باد ،سردی جاده ها و جیبی تهی از پول برای خرید وعده ای از غذا.ماشین به سختی در دل شب راه میرفت .سرنشینان نا امیدانه به این فکر میکردند که مسافری را جابجا کنند و پولی و وعده ی غذایی و گ

عشق نمیاید...عشق میجوشد...به شناخت محدود نمیشود که شناخت ها را در طلب متمرکز میکند..به خواستن و نیاز در زندان نمیشود که موضوع یافتن در خود است و بخشیدن به جان...فاصله را یارای جدایی و حجاب نیست که عشق خود رباینده ی حجاب مکان است و پر گردن فاصله ها،به زمان در بند نمیشود که خود معنا گر زمان است و در غ...

صبح ..رویا میچکد از شکفتن چشمان زیبای تو در اشتیاق نگاه من.وزن شعرهای من اهنگ نگاه توستوقتی از تو مینویسم گم میشوم در کلمه ها و حروفتاخود را میابمدرمیابم که نوازش گشته وجودمدر شهر اشوب گیسوان توصبح...میبرد مرانگاه تو تا خلق رویا پای بیداریخورشید از تو میگیرد نور وامروز با تو میشود آغازرضا9/12 + نوشت...

مرگ ..یک پنجره است که ناگهان به دستهای تند بادی که وزیدن گرفته ،گشوده میشوند و پروانه ای بالهایش را گشوده و از پنجره به فراسوی نگاهها بال میگشاید ، پیله ای میماند که ناگزیرش در خاک پوسیدن است...بی خبر میاید و خبر ساز میشود ورود یکباره اش ...در هیاهوی آرزوها ، رفتن ها و آمدنها ،در تکاپوی روزمرگی های ...

از نقطه ای آغاز میشود ..چشم گشودن ما در روی زمین و در نقطه ای پایان میابد نگاه کردن ما در روی زمین..این فاصله هست.واقعیتی که هر روز میبینیم .این فاصله فرصتی است برای خلق جهان جاودان ما.ابزار و مصالح در اختیار ما قرار شده است.ابزاری همچون عقل و حواس و اندیشه و غریزه..مصالحی همچون انچه به بیرون از خود...

آسمان،ابرها،آسمان محل استقرار خورشید و ستاره ها و مهتاب نیست ،آسمان جایی نیست که آسمان همانا مشاهده ی حقیقتی ست که به علت خالص بودن در چشم نمینشیند زیرا که چشم بازتابش نور را تصویر میکند،و آنچه خالص باشد ،نور از او عبور میکند .سایه ای ندارد ،بازتابشی ندارد.آسمان از حواس به معنا رسیدن است.از بیان به ...